آهنگ زیبایی از Astrud Gilberto خواننده برزیلی بنام Fly me to the moon  . فرانک سیناترا هم این آهنگ رو به زیبایی اجرا کرده .

 http://www.youtube.com/watch?v=c6YbQPVLLcw 

در كنار روش استخراج DNA از حشرات فسيل شده ، نظريه هاي ديگري نيز براي شبيه سازي دايناسورها مطرح شده است . يكي از اين نظريه‌ها تهيه نمونه DNA از استخوان و فسيلهاي بجا مانده از دایناسورها ، بجاي استفاده از نمونه حشرات ميباشد . مشكل اين روش اين است كه DNA يك ساختار پيچيده و حساس است. پروسه فسيل شدن شامل جايگزيني بافتهاي آلي(نرم) با مواد معدني(سخت) است كه اين پروسه باعث  از بين رفتن سلولهايي كه ممكن است حاوي DNA باشند ، ميشود .

فسيل دايناسور T-REX

گروهي از فسيل شناسان كشف كردند كه در استخوانهاي فسيل نوعي دايناسور بنام  "Tyrannosaurus rex" بافت نرم وجود دارد . اين كشفي بود كه هيچكس آن را پيش‌بيني نميكرد و تا آن زمان همه دانشمندان فكر ميكردند كه بافت نرم در اثر فرايند فسيل شدن از بين ميرود ، هر چند كه تيم تحقيقاتي هنوز موفق به استخراج نمونه‌ DNA از نمونه بافت نرم استخوان فسيل نشده است .
ايده جالب ديگري كه مطرح شد اين بود كه دانشمندان ساختار DNA دايناسور را بازسازي كنند . عملي كردن اين ايده با دانش كنوني بشر امكان پذير نيست ، براي مثال ساخت زنجيره ژنوم انسان 13 سال زمان برد و محصول نهايي چيزي نبود كه دانشمندان بتوانند بر اساس آن انسان را شبيه‌سازي كنند .

فسيل بچه ماموت كه بخاطر گرمايش زمين و آب شدن يخها بدست آمده

با كنار رفتن نظريه بالا بهترين و نزديكترين تئوري به شبيه‌سازي دایناسورها ، شبيه سازي  پستانداران منقرض شده همچون ماموت‌ها است . فسيل ماموت ها به طرز قابل توجهي جوان‌تر از فسيل دايناسورها ميباشد . عمر آنها تنها  سي هزار سال ميباشد كه اين اختلاف سن مانع خراب شدن DNA ميشود . ولي پروژه شبيه‌سازي ماموت نيز به نمونه‌هاي بي‌نقص نیاز دارد . انجماد يا آب شدن هاي متوالي بافت بدن ماموت و يا سرماي فوق العاده بالا نيز باعث از بين رفتن DNA ميشود . بازسازي ژنوم ماموت نيز تا نيمه راه پيش رفته ولي كامل نشده است . گزينه ديگر براي زنده كردن ماموتها استفاده از اسپرم فسيل شده ماموت و بارور كردن تخمك پستانداري ديگر است . حيواني كه از اين فرايند بوجود مي‌ايد حیوان دورگه‌اي است كه تنها نيمي از خصوصيات ماموت‌ها را داراست . پروژه اي كه دانشمندان ژاپني در حال كار بر روي آن هستند .

 http://www.timesonline.co.uk/tol/news/uk/article609112.ece

فيلم ژوراسيك پارك محصول سال 1993 اولين فيلمي نبود كه دايناسورها را در دنياي مدرن نشان ميداد ولي كار جالبي كه اين فيلم انجام داد اين بود كه ايده شبيه‌سازي دايناسورها را وارد فرهنگ مردم كرد . اين فيلم آنچنان تاثيرگذار شبيه سازي را به تصوير كشيد كه توانست در سراسر جهان بيش از 900 ميليون دلار فروش كند .

ايده‌ي اصلي اين فيلم بر اين اساس بود كه شبيه‌سازي با استفاده از خون مكيده شده از يك دايناسور توسط پشه اي كه درون تكه اي كهربا گرفتار و فسیل شده انجام ميگيرد . در نگاه اول اين كار ميتواند شدني باشد ولي مساله‌اي كه آن را دشوار ميكند ، بدست آوردن DNA سالم از درون فسيل پشه ميباشد . اين نمونه منحصربفرد بايد از يك پشه ماده كه مقدار بسيار زيادي از خون يك دايناسور را (درست قبل از آنكه در داخل كهربا يا صمغ درخت گرفتار شده باشد)  مكيده ، بدست آمده باشد . از آنجا كه فسيل شدن درون صمغ درخت يك پديده نسبتاً كمياب ميباشد ، بنابراين شانس انجام اين كار نيز بسيار كم ميگردد .

كمبود نمونه مورد نظر دانشمندان تنها مشكل نيست . بسياري از فسيل هاي پشه كه درون كهربا پيدا شده اند ، جوانتر از آن هستند كه حاوي خون دايناسور باشند . بسياري از حشرات گرفتار شده در كهربا نيز از درون شروع به پوسيدن ميكنند و ديگر چيزي براي دانشمندان به جا نمي‌ماند و ديگر اينكه نمونه بايد بسيار خشك باشد چون DNA در مجاورت آب به سرعت از بين ميرود .

ولي اگر دانشمندان نمونه سالم از پشه اي كه خون دايناسور را مكيده و به درستي درون كهربا گرفتار شده را نيز بدست آورند ، استخراج DNA از آن باز هم مشكل است چرا كه خون دايناسور با بدن پشه تماس نزديك دارد و بدن پشه هم داراي DNA منحصربه فرد خود است و همچنين مواد ديگري نيز  ممكن است درون كهربا وجود داشته باشد ، كه همه اين عوامل باعث آلوده شده نمونه DNA خون دايناسور ميگردد . سازندگان فيلم ژوراسيك پارك مشكل ناخالص بودن DNA را اينگونه حل كردند كه براي جبران كمبودهاي نمونه ، از DNA قورباغه استفاده كردند. اينكار همانند اين است كه بخواهيم از قطعات 2 پازل متفاوت بزرگ ، يك پازل يكپارچه بسازيم . ولي اگر واقعاً اين كار بخواهد انجام پذيرد ، پرندگان انتخاب بهتري نسبت به قورباغه هستند چون نظريه‌هايي مطرح شده كه تعدادي از دايناسورها قبل از انقراض به نمونه ‌هايي از پرندگان تبديل شده اند نه قورباغه .

مهمتر از همه اين بحث هاي عنوان شده ، شبيه سازي از تكنيكي بنام انتقال هسته اي
(Nuclear Transfer) استفاده ميكند كه در آن دانشمندان هسته يك سلول را درون سلول همنوع خودش ميگذارند . حال مسئله اين است كه در حال حاضر هيچ سلول دايناسوري وجود ندارد كه بتواند پذيراي DNA مورد نظر شود .

ادامه دارد ...

صداي سفيد(white noise) نوعي از صداست كه از تركيب شدن صداهايي با فركانس‌هاي متفاوت ايجاد ميشود . اگر شما تمام صداهاي قابل تصور كه يك انسان ميتواند بشنود را با همديگر تركيب كنيد صداي سفيد ايجاد خواهد شد . صفت سفيد به همان دليل براي توصيف اين نوع صدا انتخاب شده است كه براي توصيف نور سفيد . همانطور كه ميدانيد نور سفيد از تركيب تمام رنگها(فركانسها) ايجاد ميشود ، پس صداي سفيد نيز از تركيب تمامي فركانسهاي مختلف صوتي ايجاد ميشود .

چون صداي سفيد از تركيب فركانسهاي مختلف صوتي ايجاد ميشود ، از آن براي پوشش دادن ساير فركانسها استفاده ميشود . مثلاً اگر شما در اتاق هتلي مشغول استراحت هستيد و صدايي از اتاق مجاور آرامش شما را به هم ميزند ، شما ميتوانيد با روشن كردن يك پنكه صداي مزاحم را پوشش دهيد . در اينجا پنكه تقريباً اين صداي سفيد را براي شما ايجاد كرده و شما صداي مزاحم را كمتر ميشنويد . براي توضيح بيشتر به اين مثال نيز توجه كنيد . اگر دو نفر همزمان با شما صحبت كنند ، مغز شما ميتواند حرفهاي يكي از آنها را دنبال كند و اگر سه نفر با شما صحبت كنند نيز اين جريان صادق است ، ولي تصور كنيد هزار نفر همزمان با شما صحبت كنند ، در اين حالت مغز شما ديگر قادر به تشخيص درست صدايي خاص نيست . در مورد پنكه نيز جريان همينطور است ، پنكه هزار نوع فركانس صوتي مختلف ايجاد ميكند كه با صداي اتاق مجاور ميشود هزار و يك صدا ، بنابراين مغز شما از دنبال كردن صداي اتاق مجاور ناتوان ميشود .

از اين خصوصيت براي درمان بيماراني كه به بيماري تينيتوس(Tinnitus) مبتلا هستند نيز استفاده ميشود . اين بيماري باعث ميشود كه بيماران گاهي اوقات يا همواره صداي وزوزي را در گوش خود احساس كنند كه بسيار آزار دهنده و گاهي غيرقابل تحمل ميشود(مخصوصاً موقع خواب باور بفرمائيد بيچاره كننده است !! ) . براي معالجه اين افراد از يك نوع سمعك خاص استفاده ميشود كه بطور دائم فركانسهاي صوتي خاصي ايجاد ميكند و اين صداها باعث كمتر شنيده شدن صداهايي ميشود كه بيمار در گوش خود احساس ميكند .

دانشمندان دو دهه است ميدانند كه چگونه الكتريسيته را به روش بيسيم منتقل كنند و اين پديده پيش از اين بارها اثبات و شرح داده شده است . ولي اين مطلب تا ظهور وسايل الكتريكي كه نياز به تامين انرژي به اين روش را داشتند محقق نگرديد . در چند سال گذشته حداقل سه شركت شروع به ساخت نمونه هاي اوليه وسايلي كردند كه با برق بيسيم كار ميكرد ولي برد آنها نسبتاً كم بود .

سال گذشته تيمي از موسسه تكنولوژي ماساچوست برد اين تكنولوژي را به محوطه يك اتاق رساند . كليد معماي اين تكنولوژي پديده رزنانس است . گيلاس شرابي را مجسم كنيد كه هنگامي كه خواننده اپرا يك نت بخصوص را ميخواند ، ميشكند . وقتي صداي خواننده با فركانس رزنانس گيلاس شراب يكي ميشود ، انرژي صدا را جذب ميكند و ميشكند .
دانشمندان در دانشگاه MIT با استفاده از مغناطيس القايي و دو سيم پيچ مسي همانند ، كه داراي رزنانس يكسان بودند ، توانستند لامپي 60 وات را كه در فاصله 2 متري منبع تغذيه بيسيم بود روشن كنند . اين گروه اختراعشان را WiTricity مخفف "Wireless Electricity" (الكتريسيته بيسيم) ناميدند . قدم بعدي فرستادن الكتريسيته به فواصل دورتر ميباشد .

اندی ویلیامز(Andy Williams ) خواننده سبك پاپ ، جاز و كانتري متولد ۱۹۲۸ . همچنين بازيگر ، تهيه‌كننده و ترانه‌سرا .  رونالد ريگان رئيس جمهور اسبق ايالات متحده صداي اون رو "گنجينه ملي" لقب داد . اون يكي از خواننده های مورد علاقه منه با صدایی فوق العاده زیبا و گیرا .

 آهنگ زير با نام "gipsy in my soul" همراه با توني بنت (Tony Bennett) كه در سال ۱۹۶۵ در برنامه شوي واريته خودش اجرا شده (اندی ویلیامز نفر سمت راست) .

 http://www.youtube.com/watch?v=IoV0q_q6VCk